گلهای تازه ۱۷۷
|
آواز: نادر گلچین |
|||
|
از هم گریختیم |
|||
|
وان نازنین پیالۀ دلخواه را دریغ |
|||
|
بر خاک ریختیم! |
|||
|
دیدار ما که آن همه شوق و امید داشت |
|||
|
اکنون نگاه کن که سراسر ملال گشت |
|||
|
وان عشق نازنین که میان من و تو بود |
|||
|
دردا که چون جوانی ما پایمال گشت |
|||
|
هوشنگ ابتهاج (قالب آزاد ـ نیمایی) |
|||
| گوینده: آذر پژوهش | |||
|
از هم گریختیم |
|||
|
وان نازنین پیالۀ دلخواه را دریغ |
|||
|
بر خاک ریختیم! |
|||
|
جان من و تو تشنۀ پیوند مِهر بود |
|||
|
درداد که جان تشنۀ خود را گداختیم |
|||
|
بس دردناک بود جدایی میان ما |
|||
|
از هم جدا شدیم و بدین درد ساختیم |
|||
|
دیدار ما که آن همه شوق و امید داشت |
|||
|
اکنون نگاه کن که سراسر ملال گشت |
|||
|
دردا که چون جوانی ما پایمال گشت! |
|||
|
هوشنگ ابتهاج (قالب آزاد ـ نیمایی) |
|||
|
گوینده: آذر پژوهش |
|||
|
با آن همه نیاز که من داشتم به تو |
|||
|
پرهیز عاشقانۀ من ناگزیر بود |
|||
|
من بارها به سوی تو بازآمدم ولی |
|||
|
هر بار دیر بود |
|||
|
هوشنگ ابتهاج (قالب آزاد ـ نیمایی) |
|||
|
آواز: نادر گلچین |
|||
|
از هم گریختیم |
|||
|
وان نازنین پیالۀ دلخواه را دریغ |
|||
|
بر خاک ریختیم |
|||
|
جان من و تو تشنۀ پیوند مِهر بود |
|||
|
دردا که جان تشنۀ خود را گداختیم |
|||
|
بس دردناک بود جدایی میان ما |
|||
|
از هم جدا شدیم و بدین درد ساختیم |
|||
|
دیدار ما که آن همه شوق و امید داشت |
|||
|
اکنون نگاه کن که سراسر ملال گشت |
|||
|
وان عشق نازنین که میان من و تو بود |
|||
|
دردا که چون جوانی ما پایمال گشت |
|||
|
با آن همه نیاز که من داشتم به تو |
|||
|
پرهیز عاشقانۀ من ناگزیر بود |
|||
|
من بارها به سوی تو بازآمدم ولی |
|||
|
هر بار دیر بود |
|||
|
|
|||
|
|
اینک من و توییم دو تنهای بینصیب |
هر یک جدا گرفته ره سرنوشت خویش |
|
|
|
سرگشته در کشاکش طوفانِ روزگار |
گم کرده همچو آدم و حوّا بهشت خویش |
|
|
|
از هم گریختیم |
|
|
|
|
|
|
هوشنگ ابتهاج (دوبیتی) |
In association with The Iran Heritage Foundation © All rights reserved 2026. Jane Lewisohn | Website by