گلهای رنگارنگ ۱۵۰

دکلمه: پیمان 

ازلطف توهیچ بنده نومید نشد 

لطفت به کدام ذرّه پیوست دَمی 

مقبول تو جزمقبل جاوید نشد 

کان ذرّه به ازهزارخورشید نشد

باترانه ای از دیوان شمس مولانا که زینت بخش این برنامۀ مخصوص قرارگرفته غزلی ازفخرالدین ابراهیم عراقی درآهنگ بیات زند با صدای ذبیحی به سمع صاحبدلان می رسانیم  و آنگاه با ترانه ای ازهاتف این برنامه را پایان می دهیم .

فردا که به محشراندرآید زن و مرد 

من عشق تورا به کف نهم پیش آرم 

ازبیم حساب روی ها گردد زرد

گویم که حساب من ازاین باید کرد

فردا که به محشراندرآید زن و مرد 

من عشق تورا به کف نهم پیش آرم 

ازبیم حساب روی ها گردد زرد

گویم که حساب من ازاین باید کرد

عشق شوقی درنهاد ما نهاد 

داستان دلبران آغاز کرد 

جان ما را درکف آن وانهاد 

آرزویی دردل شیدا نهاد 

قصۀ خوبان به نوعی بازگفت 

رمزی ازسرارباده کشف کرد 

از خُمستان جرعه ای بر خاک ریخت 

عقل مجنون در کف لیلی سپرد 

آتشی در پیر و در برنا نهاد 

راز مستان جمله برصحرا نهاد 

جنبشی در آدم و حوا نهاد 

جان وامق در لب عَذرا نهاد 

از پی برگ و نوای بلبلان 

نام ننگ ما همه برباد داد  

رنگ و بویی برگُل رعنا نهاد 

نام ما دیوانه و رسوا نهاد

نام ننگ ما همه برباد داد 

چون عراقی را دراین ره خام یافت 

نام ما دیوانه و رسوا نهاد

جان ما بر آتش سودا نهاد

با حریفان چونشینی و زنی جامی چند 

گرچه دربادیۀ عشق به منزل نرسی 

یاد کن یاد زناکامی وناکامی چند

اینقدربس که در این راه زنی گامی چند