گلهای رنگارنگ ۳۲۷

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست 

به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبح 

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

تا دل مرده مگر زنده كنی كاین دم از اوست

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست  

"سعد یا"   گر  بكند  سیل  فنا   خانۀ  غم  

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست  

دل  قوی دار  كه  بنیاد  بقا محكم از اوست 

عقرب زلف كجت با قمر قرینه  

كیه كیه در می زنه من دلم می لرزه  

ای پری بیا در كنار ما جان خسته را مرنجان  

نرگس مست تو و بخت من خرابه 

كیه كیه در می زنه من دلم می لرزه  

ای پری بیا در كنار ما جان خسته را مرنجان  

تا قمر در عقربه كار ما چنینه

در روبا لنگر می زنه من دلم می لرزه

از برم مرو خصم جان مشو تا فدای تو كنم جان

بخت من از تو و چشم تو از شرابه

در رو با لنگر می زنه من دلم می لرزه

از برم مرو خصم جان مشو تا فدای تو كنم جان

باز در آن كو گذری یافتیم  

پیش گدایان سر كوی دوست    

گر نظر مردم مقبل  به ماست  

جان و سر و دیده چه داریم  دوست 

گر چه گداییم و كم  از خاك راه

این همه اكسیر سعادت "كمال" 

بر درش از كعبه دری یافتیم

ملك جهان مختصری یافتیم

آن ز قبول نظری یافتیم

از همه چون دوست تری  یافتیم 

بر سر خاكی گوهری یافتیم

از طلب خاك دری یافتیم

باز در آن كو گذری یافتیم   

پیش گدایان سر كوی دوست    

گر نظر مردم مقبل به ماست   

جان و سر و دیده چه داریم دوست 

گر چه گداییم و كم از خاك راه   

بر درش از كعبه دری یافتیم

ملك  جهان  مختصری یافتیم

 آن ز قبول نظری یافتیم 

از همه چون دوست تری یافتیم 

بر سر خاكی گوهری یافتیم

این همه اكسیر سعادت "كمال" 

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد  

عالم  از  نالۀ   عشاق   مبادا    خالی   

نقش  هر  پرده   كه  زد راه به جایی دارد

كه خوش آهنگ و فرح بخش صدایی دارد

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست  

"سعد یا" گر  بكند  سیل  فنا   خانۀ  غم

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

تا دل مرده مگر زنده كنی كاین دم از اوست

نفس باد صبا مشك  فشان  خواهد  شد    

مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود   

عالم   پیر دگر باره جوان  خواهد  شد

چند گویی كه چنین است و چنان خواهد شد

عقرب زلف كجت با قمر قرینه  

كیه كیه در می زنه من دلم می لرزه  

ای پری بیا در كنار ما جان خسته را مرنجان  

نرگس مست تو و بخت من خرابه 

كیه كیه در می زنه من دلم می لرزه  

ای پری بیا در كنار ما جان خسته را مرنجان 

تا قمر در عقربه كار ما چنینه

در روبا لنگر می زنه من دلم می لرزه

از برم مرو خصم جان مشو تا فدای تو كنم جان

بخت من از تو و چشم تو از شرابه

در رو با لنگر می زنه من دلم می لرزه

از برم مرو خصم جان مشو تا فدای تو كنم جان