گلهای رنگارنگ ۴۵۵

      
دکلمه: آذر پژوهش        
 

نگارا بی تو برگ جان ندارم                               

به امید خیالت می دهم جان                               

سر كفر و غم ایمان ندارم

وگرنه طاقت هجران ندارم

  
      فخرالدین عراقی (غزل)
       
ترانه: الهه     
    نه راحت از فلك جویم نه دولت از خدا خواهم  
       
  وگر پرسی چه می خواهی  تو را خواهم تو را خواهم تو را جویم تو را جویم
       
  نمی خواهم كه با سردی چو گل خندم ز بی دردی دلی چون لاله با داغ محبت آشنا خواهم  
       
    تو را خواهم تو را خواهم  تو را جویم تو را جویم  
       
  چنان با جان من ای غم درآمیزی كه پنداری     تو از عالم مرا خواهی من از عالم تو را خواهم  
         
    تو را خواهم تو را خواهم   تو را جویم تو را جویم  
       
 

به سودای محالم ساغر می خنده خواهد زد     

نیابد تا نشان از خاك من آینه رخساری                    

اگر پیمانه عیشی درین ماتم سرا خواهم

"رهی" خاكستر خود را هم آغوش صبا خواهم

  
       
    من از عالم تو را خواهم  تو را خواهم تو را خواهم  
      (رهی معیری)
       
دکلمه: آذر پژوهش    
 

مرا گفتی كه فردا روز وصل است                       

غمت هر لحظه جان می خواهد از من                    

امید زیستن چندان ندارم

چه انصاف است چندین جان ندارم

  
      فخرالدین عراقی (غزل)
       
آواز: قوامی    
 

یاران قفسم را به ابد در مگشایید               

من بندۀ او هستم و دل شادم از این بند                      

من تشنۀ دردم نروم از پی درمان              

گل گشت و تماشا همه از آن شما باد                      

ما را بگذارید و به پرواز در آیید

زین بیشتر افسانۀ باطل مسرایید

او آب حیات است خرابم ننمایید

از پای من این بند كه دارم مگشایید

  
      فخرالدین عراقی (غزل)
       
 

من آن شمعم كه با آتش زبانی                              

اگر چه هست از آتش زبانم                                

خموش ماندم خموش جاودانی

ولی نشنید كس هرگز فغانی

  
      (شاعر ناشناس)
       
دکلمه:‌آذر پژوهش     
  گلی یاسوسنی یا سرو یا ماهی نمی دانم                         از این آشفتۀ بیدل چه می خواهی نمی دانم  
      (شاعر ناشناس)
       
ترانه:‌ الهه    
    نه راحت از فلك جویم نه دولت از خدا خواهم  
       
  وگر پرسی چه می خواهی   تو را خواهم تو را خواهم   تو را جویم تو را جویم  
       
  نمی خواهم كه با سردی چو گل خندم ز بی دردی   دلی چون لاله با داغ محبت آشنا خواهم  
       
    تو را خواهم تو را خواهم  تو را جویم تو را جویم  
       
  چنان با جان من ای غم درآمیزی كه پنداری   تو از عالم مرا خواهی من از عالم تو را خواهم  
         
    تو را خواهم تو را خواهم  تو را جویم تو را جویم  
       
 

به سودای محالم ساغر می خنده خواهد زد     

نیابد تا نشان از خاك من آینه رخساری                     

اگر پیمانه عیشی درین ماتم سرا خواهم

"رهی" خاكستر خود را هم آغوش صبا خواهم

  
       
    من از عالم تو را خواهم     تو را خواهم تو را خواهم  
      (رهی معیری)
       
       
       
       
       
       


Back to programme page