گلهای رنگارنگ ۴۶۲

      
       
ترانه : ناهید     
  گل در برو می بر كف و معشوق به كام است  
    آزاد   جهانم  به   چنین   روز  غلام    است  
       
  گو  شمع   میارید  درین   جمع  كه  امشب        
    در  مجلس  ما  ماه  رخ   دوست  تمام است  
       
  در   مذهب   ما   باده   حلال  است  ولیكن    
    بی  روی  تو  ای  سرو  گل اندام حرام است   
       
  گوشم  همه بر قول نی و نغمۀ چنگ است     
    چشمم  همه  بر  لعل  لب  و گردش جام است  
       
  در  مجلس   ما  عطر  میآمیز  كه  ما را        
    هر لحظه ز گیسوی تو خوش بوی مشام است  
      حافظ (غزل)
     
دکلمه: فیروزه امیرمعز    
  دوشینه در غبار شبانگاهی با ماه خود به طرف چمن بودم      
    از شاخه ها شكوفه فرو می ریخت آنجا كه بود آن مه و من بودم  
      (پژمان بختیاری)
آواز : گلپایگانی    
       
 

سرخوش آمد ز در و می زد و سرمست برفت

    
    فرصتی بود  ولی حیف كه از دست  برفت  
       
  لحظه ای  چند  نشست  و سخنی  چند بگفت      
    تا بگفتم  كه مرا  هم سخنی  هست  برفت  
       
  آن همه گرد كدورت كه ز دل خواست ببرد       
    آن  گل  تازۀ  شاداب  چو  بنشست  برفت  
       
  گفته بودی چه شد آن حوصله و صبر و قرار       
    ظرف این ها همه دل بود چو بشكست برفت  
       
  سرخوش آمد ز در و می زد و سرمست برفت    
    فرصتی  بود ولی  حیف كه از دست برفت  
      (پژمان بختیاری)
     
دکلمه: فیروزه امیرمعز    
  كوه در این شامگه دل فریب از همه شب خوش تر و زیباتر است     
    گوش كن آن نغمه خاموش او زان چه سكوت از همه گویاتر است  
      (پژمان بختیاری)
     
ترانه : ناهید     
  گل  در برو می بركف و معشوق به كام است    
    آزاد   جهانم   به  چنین  روز  غلام  است  
       
  گو  شمع   میآرید  درین  جمع   كه   امشب     
    در  مجلس  ما  ماه  رخ  دوست تمام است  
       
  در  مذهب  ما   باده  حلال   است   ولیكن       
    بی  روی  تو ای  سرو گل اندام حرام است   
       
  گوشم همه  بر قول نی و نغمۀ  چنگ است        
    چشمم همه بر لعل  لب  و گردش جام است  
       
  در   مجلس   ما  عطر  میآمیز  كه  ما را     
    هر لحظه ز گیسوی تو خوش بوی مشام است  
      حافظ (غزل)
     
     
       
       


Back to programme page