گلهای رنگارنگ ۵۳۰

      
دکلمه : فیروزه امیرمعز        
 

ای رفته دل و دین به تمنای تو ما را

مستغرق  عشق  تو  چنانیم كه نبود

بیگانه ز خود ساخته سودای تو ما را

با  یاد  رخ  خوب تو  پروای تو ما را

  
      (میرزا شرف قزوینی)
       
ترانه  : الهه     
  گفتم دل هشیار من كو      
    گفتی  خرابش    كرده ام 
  
       
  گفتی به خوابش كرده ام    
    گفتی به خوابش كرده ام   
       
  گفتم سر و سامان چه شد     
    آن درد بی درمان چه شد
  
       
  آن عشق پر طوفان چه شد    
    گفتی جوابش كرده ام    
       
  دیگر ای جان مرا چه مانده     
    دیگر از من به جا چه مانده
  
       
  همچو نی بینوا شده ام      
    در رهت من فنا شده ام 
  
       
  دیگر ز من جز اشک  و آهی     
    برجا نماند ای دل شكن 
  
       
  بشكن دل دیوانه ام را      
    دیگر چه می خواهی ز من
  
       
  شاید دل بشكسته رسوا گردد     
    فسانه اش ورد زبان ها گردد
  
       
   شاید حدیث عشق ما هم روزی      
    چون قصۀ مجنون و لیلا گردد
  
       
  دیگر ای جان مرا چه مانده     
    دیگر از من به جا چه مانده 
  
      (نظام فاطمی) 
       
فیروزه امیرمعز:     
 

دارند گل ها بی رخت در جیب غم رخسارها    

در گلستان  رخسار  را  بنمودی و رفتار را      

خندان  درآ در بوستان تا  بشكفد  گلزارها

ننشستی و گلزار را در دل شكستی خارها 

  
      (حسابی نطنزی)
       
آواز: گلپایگانی      
 

ما را دل از كشاكش  دنیا شكسته است

تنها   ننالم   از  غم  ایام   و جور  یار

از آن چه پیش دوست بود در خور نثار

ما را دل از کشاکش دنیا شكسته است

این  كشتی از تلاطم  دریا شكسته است

باشد مرا دلی و ز صد جا شكسته است

تنها  مرا  دلی   بود   اما  شكسته است 

این   كشتی از تلاطم  دریا شكسته است

  
       هادی رنجی (غزل)
       
دکلمه : فیروزه امیرمعز    
 

در عشق تو گر چنین حزین خواهم بود

دلدار  اگر  تویی  چنان  خواهم  شد

رسوای زمانه بعد از این خواهم بود

دلداده   اگر  منم  چنین  خواهم  بود

  
      (قاسمی گنابادی)
     
       
       
ترانه : الهه    
  گفتم دل هشیار من كو     
    گفتی  خرابش    كرده ام   
       
  گفتم كه آن بیمار من كو       
    گفتی به خوابش كرده ام  
       
  گفتم سر و سامان چه شد     
    آن درد بی درمان چه شد   
       
  آن عشق پر طوفان چه شد     
    گفتی   جوابش  كرده ام  
       
  دیگر ای جان مرا چه مانده      
    دیگر از من به جا چه مانده   
       
  همچو  نی   بینوا  شده ام       
    در  رهت  من   فنا  شده ام   
       
  دیگر زمن جز اشک و آهی    
    بر جا  نماند  ای  دل  شكن   
       
  بشكن  دل  دیوانه ام  را     
    دیگر چه  می خواهی  ز من  
       
  شاید دل بشكسته رسوا گردد      
    افسانه اش ورد زبان ها گردد  
       
  شاید حدیث عشق ما هم روزی      
    چون قصۀ مجنون و لیلا گردد  
       
  دیگر ای جان مرا چه مانده     
    دیگر از من به جا چه مانده   
       
  گفتم  دل  هشیار  من   كو     
    گفتی   خرابش      كرده ام     
       
  گفتم كه آن بیمار من كو    
    گفتی  به  خوابش  كرده ام  
       
  گفتم سر و سامان چه شد        
    آن  درد  بی درمان  چه شد   
       
  آن عشق پر طوفان چه شد     
    گفتی   جوابش      كرده ام  
       
  دیگر ای جان مرا چه مانده       
    دیگر از من به جا چه مانده  
      (نظام فاطمی)
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       

Back to programme page