یک شاخه گل ۲۰۹

ز گردون بد نمی بیند نکو کار

نباشد جز بدی با بد کُنش یار

وحید دستگردی

کجا جویم ز همدردی نشانی

بُود راز نهفته کاهش جان

کجا جویم ز همدردی نشانی

بُود راز نهفته کاهش جان

بَراین راز نهان ای محرم راز

که با وی دَرد دل گویم زمانی

چو گفتی یابی از کاهش امانی

که با وی دَرد دل گویم زمانی

چو گفتی یابی از کاهش امانی

نگهبان باش چون کوهی ز کامی

وحید دستگردی (غزل)

اشعاری که شنیدید از یکی ازشاعران نامدار زمان ماست نامش حسن و در قریه ای از نهال اصفهان به نام دستگرد دیده به دنیا گشوده وی در آغاز نهضت مشروطیت به تهران آمد و به نشرمجلۀ ادبی ارمغان همت گماشت و به نام وحید دستگردی مشهور شد وحید دستگردی درشاعری بیشتر پیرو سبک نظامی گنجوی بود و از فرط علاقه ای که به سخن نظامی داشت انجمنی ادبی به نام حکیم نظامی تاسیس نمود و با همتی خستگی ناپذیر به تصحیح خمسۀ نظامی پرداخت و از این راه نام خود را در ردیف بهترین خدمتگزاران فرهنگ ایران ثبت نمود

چو داری از فراتر چشم امید 

فلک کاندر نظر آئینه وار است 

فلک کاندر نظر آئینه وار است 

نکو را نیک و بد را بد نماید 

ز گردون بد نمی بیند نکو کار 

فروتر را مساز ازخویش نومید

به کار نیک و بد آئینه دار است

به کار نیک و بد آئینه دار است

نه زین کاهد نه بر آن برفزاید

نباشد جز بدی با بد کُنش یار

مرضیه (ترانه)

هر چه کُنی بکُن مکن

هر چه کِشی بکِش مکِش

طعنه به روزگار من

تَرک من ای نگار من

باده به بزم مدعی

تَرک من ای نگار من

باده به بزم مدعی

هر چه خوری بخور مخور      خون دل فکار من       خون دل فکار من       خون دل فکار من  

هر که دهی بده مده

پردۀ اعتبار من

زلف به باد ای صنم