گلهای جاویدان ۲۲

ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما

گردرمیان نباشد پای وصال جانان 

درعالم محبت الفت بهم گرفته    

درعین بی زبانی با او به گفتگوییم  

تا مدعی بمیرد ازجان فشانی ما

مُردن چه فرق دارد با زندگانی ما

نامهربانی او با مهربانی ما

کیفیت  غریبی ست دربی زبانی ما

اندوه تو شد وارد کاشانه ام امشب

صد شُکرخدارا که نشسته ست به شادی 

من ازنگه شمع رُخَت دیده نتابَم    

مهمان عزیزآمده در خانه ام امشب

گنج غمت اندر دل ویرانه ام امشب

تا پاک بسوزد پَر پروانه ام امشب

اندوه توشد وارد کاشانه ام امشب 

صد شُکرخدارا که نشسته ست به شادی 

من ازنگه شمع رُخَت دیده نتابَم 

مهمان عزیزآمده در خانه ام امشب

گنج غمت اندر دل ویرانه ام امشب

تا پاک بسوزد پَر پروانه ام امشب

یک جرعه تومست کند هردو جهان را 

بگشا لب افسونگرت ای شوخ پری چهر  

چیزی که لبت ریخت به پیمانه ام امشب

تا شیخ بداند زچه افسانه ام امشب

تا برسَرمن بگذرد آن یار قدیمی

امید که برخیل غمش دست بیابد  

با من منشینید که مِی خورده ام امروز 

خاک قدم مَحرم و بیگانه ام امشب

آه سحرو طاقت مردانه ام امشب

از من بگریزید که دیوانه ام امشب