برگ سبز ۱۶۱

چشم بگشا که جلوه دلدار

این تماشا چوبنگری گویی

به تجلی است از درودیوار

لیس فی الدارغیره دیار  

بیاکه با سَرزلف توکارها دارم

بیا که چون توبیایی به وقت دیدن تو

بیا که بی رخ گلرنگ و زلف گُلبویت 

قرارهای مرابا تو رنگ و بویی نیست   

به عشق روی تودرسَرخُمارها دارم

به دیدگان قَدَمت را نثارها دارم

شکسته دردل و در دیده خارها دارم

که با زمانه سَرکَش قرارها دارم*

در کوی خرابات کسی را که نیاز است

آنجا نپذیرند صلاح و ورع امروز

اسرار خرابات به جز مست نداند 

تامستی رندان خرابات بدیدم     

هوشیاری و مستیش همه عین نمازاست

آن چه ازتو پذیرند در آنکوی نیازاست

هوشیار چه داند که در این کوی چه رازاست

دیدم به حقیقت که جز این کارِ مَجازاست

در کوی خرابات کسی راکه نیازاست 

اسرار خرابات به جز مست نداند 

تا مستی رندان خرابات بدیدم  

هوشیاری و مستیش همه عین نمازاست

هوشیار چه داند که دراینکوی چه رازاست

دیدم به حقیقت که جز این کارِ مَجازاست

از میکده ها ناله جانسوز برآمد

درصومعه چون راه ندادند مرا دوش

از میکده آواز برآمد که عراقی 

در زمزمه عشق ندانم که چه سازاست

رفتم به در میکده دیدم که فراز است

در باز تو خود را که در میکده بازاست