برگ سبز ۲۵۴

گوینده ( روشنک) 

در هجر تو گفتم كه زجان می ترسم

وصل آمد و من هم آنچنان می ترسم

دی خود به زبان دشمنان ترسیدم

امروز به چشم دوستان می ترسم

جمال الدین اصفهانی(رباعی)

نه بوی عشقی از این روزگار می آید

نه آه دلكشی از این دیار می آید

گذشت عمر و نیامد شبی به بالینم

به كار من چو نیامد چه كار می آید

آواز (ایرج) 

تا با غم تو بر سر سودا  دلِ من است

سرمایه بخش شادی دلها دلِ من است

تا از دهانِ نوشِ تو سیرابِ بوسه نیست

لب تشنه ی هزار تمنا دلِ من است

 با اشكِ شمع شعله ی سوزان نداشته است

 آن الفتی كه دردِ تو را با دلِ من است

 ای موجِ عشق ، گر همه طوفان به پا كنی

 پیش آر جام خویش كه دریا دلِ من است

ابوالحسن ورزی (غزل)

گوینده ( روشنک) 

طریق عشق جانان جز بلا نیست

زمانی بی بلا بودن روا نیست

 میان صد بلا خوش باش با او

 خود آنجا كو بود آنجا بلا نیست

عطار ( غزل)

 مخور امروز غم بسیار مخور 

 نخوری جز غم دلدار مخور

 نه غم یار ازین زخمها نیست

 اگرت هست نگه دار مخور

شاعر ناشناس(غزل) 

آواز (محمودی خوانساری)

 در فغانم از دل دیر آشنای خویشتن

 خو گرفتم همچو نی با ناله های خویشتن

 جز غم و دردی  كه دارد دوستی ها با دلم

 یار دلسوزی ندیدم در سرای خویشتن

 من كیم ؟ دیوانه ای كز جان خریدار غمم

مرگ را راحت شمارد از برای خویشتن

 آن حبابم  كز حیات خویش دل بر كنده ام

 زانكه خود بر آب می بینم بنای خویشتن

مهستی بهرینی