گلهای جاویدان ؟#۳

گلهای جاویدان برنامه شماره ۳

آواز:  عبدالعلی وزیری

گر به خلوت دیدمی او را به جایی سیرسیر

بس خطاها کرده ام دزدیده لیکن آرزوست  

بی رقیبش دادمی من بوسه هایی سیرسیر

با لب ترک خطا روزی خطایی سیرسیر

یک به یک بیگانگان را ازمیان بیرون کنید  

دست اوگیرم به میدان اندرآیم پایکوب 

تا کنارم گیرد آن دَم آشنایی سیرسیر

می زنم زان دست  با او دست و پایی سیرسیر

گربه خلوت دیدمی او را به جایی سیرسیر  

بی رقیبش دادمی من بوسه هایی سیرسیر

مولوی- دیوان شمس تبریزی

گفت ای  ناصح خَمُش کن چند چند

سخت ترشد بند من ازپند تو   

پند کَم دِه زانکه بس سخت ست بند

عشق را نشناخت دانشمند تو

مولوی - مثنوی معنوی

آواز: غلامحسین بنان 

روزها فکرمن این است وهمه شب سخنم 

ازکجا آمده ام، آمدنم بَهرچه بود  

مانده ام سخت عجب کزچه سبب ساخت مرا 

که چراغافل ازاحوال دل خویشتنم

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

یا چه بوده است مراد وی ازاین ساختنم

مرغ باغ ملکوتم نیم ازعالم خاک   

ای خوش آن روزکه پرواز کنم تا بردوست 

دوسه روزی قفسی ساخته اند ازبدنم

به امید سَرکویش پَروبالی بزنم

منسوب به مولوی

تصنیف: غلامحسین بنان

امروزمها خویش زبیگانه ندانیم 

مستیم بدان حد که ره ازخانه ندانیم

گفتند دراین دام  یکی دانه نهاده ست 

دردام چنانیم که ما دانه ندانیم

درباغ به جزعکس رخ دوست نبینیم 

وز شاخ به جزحالت شوریده ندانیم

در عشق تو از عاقلۀ عقل برستیم 

جزحالت شوریده و دیوانه ندانیم

امروزازاین نکته و افسانه مخوانید  

کافسون نپذیرد دل و افسانه ندانیم

باده دِه وکم پرس که چندم قدح ست این 

کزیاد تو ما باده ز پیمانه ندانیم

شمس الحق تبریز بده رَطل پیاپی   

 تا باردگرجرعه زخُمخانه ندانیم

مولوی- دیوان شمس تبریزی

دکلمه:  روشنک

امروزمها خویش زبیگانه ندانیم 

مستیم بدان حد که ره ازخانه ندانیم

شمس الحق تبریز بده رَطل پیاپی  

تا باردگرجرعه زخُمخانه ندانیم

مولوی- دیوان شمس تبریزی

گوینده: روشنک

این هم گُلی بود جاویدان ازگلزاربی همتای ادب ایران، گُلی که هرگزنمیرد. شب خوش.

* این برنامه بدون اعلام شماره میباشد