برگ سبز ۲۶۰

 گوینده: آذر پژوهش

شب‌های فراقت را آخر سحری باشد

وین نالهٔ شب‌ها را روزی اثری باشد

تنها نه منم خاكت كر خاك سر كویت

هر ذره كه برخیزد صاحب نظری باشد

سلمان ساوجی (غزل)

به امید زنده دل شو كه به دور زندگانی

دل زنده گر نداری ره زندگی نداری

در و بام هر بنایی ز گذشتگان گیتی

چه حدیث‌ها كه گوید به زبان بی‌زبانی

ز وفا و مهر جانا مگذر كه صید د‌ل‌ها

نشود میسر الاّ به كمند مهربانی

ز محبت خلایق بری آن دقیقه لذت

كه چو تیر در گریزی ز كمان بدگمانی

پرویز ناتل خانلری (غزل)

هر چه با خود داشتم از من گریزان می‌رود

راحت دل می‌رود، دل می‌رود، جان می‌رود

باد را اینك سرود از دور می‌آید به گوش

زار می‌خواند به ره، كاین می‌رود، آن می‌رود

ابوالقاسم حالت (غزل)

آواز:عبدالوهاب شهیدی

پوشیده چون جان می‌روی اندر میان جان من

سرم خرامان منی ای رونق بستان من

هفت آسمان را بر درم، وز هفت دریا بگذرم

چون دلبرانه بنگری در جان سرگردان من

از لطف تو چون جان شوم، وز خویشتن پنهان شوم

ای هست تو پنهان شده، در هستی پنهان من

چون می‌روی بی من مرو ای جانِ جان بی‌تن مرو

وز چشم من بیرون مرو، ای شعلهٔ تابان من

دوش چه خورده‌ای بُتا راست بگو نهان مكن

چون خموشانه بی گنه چشم بر آسمان مكن

مولوی (غزل)