برگ سبز ۲۹۷

 گوینده (روشنک)

  ما عاشقیم و خوشتر از این كار كار نیست

  یعنی به كار های دگر اعتبار نیست

دانی بهشت چیست كه داریم انتظار

جز ماهتاب و باده و آغوش یار نیست

فصل بهار فصل جنون است و این سه ماه

هر كس كه مست نیست یقین هوشیار نیست

سنجیده ایم ما ، به جز از موی و روی دوست

حاصل زرفت و آمد لیل و نهار نیست

بگذر زصید و این دو سه مه با عماد باش

صیادِ من بهار كه فصلِ شكار نیست

عماد خراسانی (غزل)

آواز (جمال وفایی) :

من كیم  پروانه ی شمعی كه در كاشانه نیست

خانه ام را سوخت بیباكی كه در این خانه نیست

از پس رنجی كه بردم در وفا آخر مرا

دامن گنجی به دست آمد كه در ویرانه نیست

میگساران فارغند از فتنه ی دور زمان

كس حریف آسمان جز گردش پیمانه نیست

 گریه مستانه آخر عقده ام از دل گشود

 خنده شادی بغیر از گریه مستانه نیست

 گفتم از دیوانگی زلفش بگیرم ، عقل گفت

 لایقِ این حلقه ی زنجیر هر دیوانه نیست

فروغی بسطامی (غزل)

گوینده (روشنک) :

ای جان تو جان من كجایی

در بردنِ جان من چرایی

جرمِ دلِ عذر خواه من چیست

جز دوستیت گناه من چیست

در وصل تو گر چو نیست دستم

غم نیست چو بر امید هستم

 گویند زعشق كن جدایی

 این نیست طریق آشنایی

 پرورده عشق شد سرشتم

 بی عشق مباد سرنوشتم

نظامی گنجوی (مثنوی)