برگ سبز ۲۹۸
|
|
|
|
|
|
|
|
گوینده (روشنک) : |
|
|
|
|
|
|
|
ای زلف تو هر خمی كمندی |
چشمت به كرشمه چشم بندی |
|
||
|
دیوانه عشقت ای پری رو |
عاقل نشود به هیچ بندی |
||||
|
یارب چه شدی اگر به رحمت |
باری سوی ما نظر فكندی |
||||
|
یا چهره بپوش یا بسوزان |
بر روی چو آتشت سپندی |
||||
|
سعدی (غزل) |
|||||
|
ای آرزوی گمشده مهمان كیستی |
درد منی بگوی كه درمان كیستی |
||||
|
دامان من ز اشك ندامت پُر آتش است |
ای نو گل شكفته بدامان كیستی |
||||
|
شد پنجه كه شانه ی آن زلف پُر شكن |
ای جمع حُسن و لطف پریشانِ كیستی |
||||
|
عماد خراسانی (غزل) |
|||||
|
آواز (قوامی) : |
|||||
|
همه شب راهِ دلم بر خم گیسوی تو بود |
آه ازین راه كه باریك تر از موی تو بود |
||||
|
رهرو عشق ازین مرحله آگاهی داشت |
كه ره قافله ی دیر و حرم سوی تو بود |
||||
|
پیش از آندم كه شود آدم خاكی ایجاد |
بر سر ما هوسِ خاك سر كوی تو بود |
||||
|
زان شكستم بهم آیینه خود بینی را |
كه نگاهم همه در آیینه روی تو بود |
||||
|
فروغی بسطامی (غزل) |
|||||
|
|
|
|
|
|
|
In association with The Iran Heritage Foundation © All rights reserved 2026. Jane Lewisohn | Website by