برگ سبز ۳۰۳

 گوینده (فیروزه امیر معز ):

  دیدم آن روز در این میكده از دُرد كشان

  كه نه از پاك نشان بود و نه از تاك نشان

از خرابات نشینان چه نشان می طلبی 

نا نشان نا شده زایشان نتوان یافت نشان

جامی (غزل)

از دیده نهفته ماهم امشب

خون می چكد از نگاهم امشب

چشمم به مهی فتاده امروز

كز چشم فتاد ماهم امشب

بر سوزش دل ز دست هجرش

ای شمع تویی گواهم امشب

تا ماه رسیده آهم امشب

آه ار نرسد به ماهم امشب

بی ماه رخش نخفته چشمم

ای ماه تویی گواهم امشب

دیشب به تو دیده ام نگاهی

در حسرت آن نگاهم امشب

مرغ سحری بسی نالید

از ناله صبحگاهم امشب

صباحی بیدگلی (غزل)

آواز (عبدالواهاب شهیدی) :

كیست آن لعبت خندان  كه پریوار برفت

كه قرار از دلِ دیوانه به یكبار برفت

صورت یوسف نادیده صفت می كردیم

چون بدیدیم زبان سخن از كار برفت

در سرم بود كه هر گز ندهم دل به خیال

به سرت كز سر من آن همه پندار برفت

پیش تو مردن از آن به كه پس از من گویند

نه به صدق آمده بود اینكه در آزار برفت

سعدی (غزل)

 شب تاریك و سنگستان و مو مست

 قدح از دست مو افتاد و نشكست

 نگه دارنده اش نیكو نگه داشت

 وگر نه صد قدح نفتاده بشكست

بابا طاهر (دو بیتی)