برگ سبز ۳۱۱

ای در میان جانم و جان از تو بی خبر

نقش تو در خیال و خیال از تو بی نصیب

از تو خبر ز نام و نشانست خلق را

شرح و بیان تو چه کنم؟ زانکه تا ابد

عطار اگرچه نعرۀ عشق تو می زند

از تو جهان پرست و جهان از تو بی خب

نام تو بر زبان و زبان از تو بی خبر

وانگه همه ز نام و نشان از تو بی خبر

شرح از تو عاجزست و بیان از تو بی خبر

هستند جمله نعره زنان از تو بی خبر

 عطار نیشابوری(غزل)

گویده: فیروزه امیر معز

شبی در برت گر برآسودمی

قلم در کف تیر بشکستمی

جمال تو گر زانکه من دارمی

به بیچارگان رحمت آوردمی

سر فخر بر آسمان سودمی

کلاه از سر ماه بِربودمی

به جای تو گر  زانکه من بودمی

به دلدادگان بر ببخشودمی

 آواز (شهیدی) :

تا كی در انتظار گزاری به زاریم

باز آی  بعد از این همه چشم انتظاریم

دیشب به یاد زلف تو در پرده های ساز

جانسوز بود شرح سیه روزگاریم

بس شكوه كردم  از دل ناسازگار خود

دیشب كه ساز داشت سر سازگاریم

شمعم تمام گشت و چراغ ستاره مرد

چشمی نماند شاهد شب زنده داریم

شرمم كُشد كه بی تو نفس می كشم هنوز

تا زنده ام بس است همین شرمساریم

شهریار (غزل)