گلهای صحرایی ۴۰

      
           
ترانه: الهه          
           
 

باز مَهِ من این منم كه سویت روانَم 

باز چه دگرگون شدی چو روز بهاری

در پیِ جادوی تو چه آسان دَوانَم

كی ز وفا جُستهای دلم روزگاری

  
 
دامن از دست من میكشانی ولی ناز چشمت زند ضربهای دگر

میزنی راه دل میبری صبر دل ناز شستت بگو دل چه سازد

 		  
  تا از كنارم چو بوی گل میگریزی با من و دلم چون شب و سحر میستیزی  
 

شبم نگر بیفروغ مَهَت بس سیاه است

بیا ببین كه یاد روی تو به آشیانهام به آسمانِ دل روشنافزا همچو ماه است

  
  باز مَهِ من این منم كه سویت روانم در پی جادوی تو چه آسان دوانم  
           
       

کاوه

  
           
روشنك (دکلمه)          
       
  تا از كنارم چو بوی گل میگریزی با من و دلم چون شب و سحر در ستیزی  
   

شبم نگر بیفروغ مهت بس سیاه است

بیا ببین كه یاد روی تو به آشیانهام به آسمان دل روشنافزا همچو ماه است

  
           
        کاوه  
           
الهه (ترانه)          
           
 

باز مَهِ من این منم كه سویت روانم  

باز چه دگرگون شدی چو روز بهاری

در پیِ جادوی تو چه آسان دوانم

كِی ز وفا جُستهای دلم روزگاری

  
   

دامن از دست من میكشانی ولی ناز چشمت زند ضربهای دگر

میزنی راه دل میبری صبر دل ناز شستت بگو دل چه سازد

  
  تا از كنارم چو بوی گل میگریزی
با من و دلم چون شب و سحر میستیزی  
   

شبم نگر بیفروغ مَهَت بس سیاه است

بیا ببین كه یاد روی تو به آشیانهام به آسمان دل روشنافزا همچو ماه است

  
  تا از كنارم چو بوی گل میگریزی  
با من و دلم چون شب و سحر میستیزی  
   

شبم نگر بی فروغ مَهَت بس سیاه است

بیا ببین كه یاد روی تو به آشیانهام به آسمان دل روشنافزا همچو ماه است

  
  باز مَهِ من این منم كه سویت روانم
در پی جادوی تو چه آسان دَوانم  
           
        کاوه  
           
گوینده: روشنك          
           
 

گلهای صحرایی را همیشه رایحهای دلانگیز است.

 		      
           
           
           
           
           
           
           

 

Back to programme page