گلهای صحرایی ۵۱

      
           
روشنك (دکلمه)          
           
 

نِگارِ من نِشستِه بر لبِ اُ

رُخِ ماهَش به زیر زُلفِ پنهون

همی شونه زَنِه بر زُلفِ پُر تُو

عَجَب ابری گرفته روی مَهتُو

  
           
        محلی (دوبیتی)  
           
 

نی هَفْت بَند صدایی دارِه آخِر

هَمِه میگَن كه عاشق كُشتنی بی

كه هَر دردی دوایی دارِه آخِر

كه عاشق هم خدایی دارِه آخِر

  
           
        محلی (دوبیتی)  
           
 

نِگار نازنینَمُ اهل دَردم

اگر كُشته شوم از خنجَرِ تیز

اگر كُشته شوم از تو نَگردُم

به خون جولان زنم دور تو گردم

  
         
        محلی (دوبیتی)  
           
سیما بینا (ترانه)          
           
 

نمیتونُم زَنُم هِی جار و هِی جار

اگه بر دس كنُم یارُم شناسِه

بِه دستُم نومَدِه اَنگُشترِ یار

اگه پِنهون كنُم گریِه كُنِه یار

  
    من هَمدَمِ تو دارُم غَمِ تو      
 

بُرُم بِگیرُم كه پُر یادم كُنی وِل

نبینی مثلِ مَن یارِ وفادار

بریزی اشك و فریادُم كُنی وِل

اگه صد سال و صیّادی كنی وِل

  
    من همدمِ تو دارم غمِ تو      
 

 

دُختَرو نون میپَزی نون میپَزی نونی هم به ما دِه شیرین وای دُدِر كِردی كبابُم


    
   

میون نون پُختَنِت بوسی هم به ما دِه شیرین وای دُدِر كردی كبابُم


    
  به هوایْ ابرویْ كمندِش   به هوایْ چشمای قشنگِش    
  به هوایْ لبْ مثلِ قندش
  سر راش میبندُم امشو مو چطو خُوَ كنم امشو  
 

 

قُربونِ امشو برُم، امشو برُم زُلفون اَمونه، شیرین وای دُدِر كِردی كبابم


    
   

بوسه بازی میكنُم، وای میكنُم تا كس ندونه، شیرین وای دُدِر كردی كبابُم


  
  به هوایْ ابرویْْ كَمندِش 
  به هوایْ چشمایْ قشنگِش    
  به هوایْ لبْ مثل قندِش   سر راش میبندُم امشو مو چطو خُوَ كنم امشو  
           
        محلی جهرمی  
           

گوینده: روشنك

          
           
 

گلهای صحرایی را همیشه رایحهای دلانگیز است.

 		      
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           

 

Back to programme page