گلهای صحرایی ۵۹

      
           
روشنك (دکلمه)          
           
 

مو آن مِستُم كه پا از سَر نَزونُم

دِلارامی كَزو گیرد دِل آرام

سَرایی خالی از دِلبر نَزونُم

به غیر از ساقی كوثَر نَزونُم

  
           
        بابا طاهر (دو بیتی)  
           
سیما بینا (آواز)
       
           
  جونِ جون سی دلِ خوم میگُم، نامِهربونُم شیرین زَبونُم    
     

نَه تَب دارُم نه جایُم میكُنِه دَرد همین دونُم كه رنگُم میشَوه زرد، ای جونِی جونُم
 

هَمه میگَن گَرمای زَمینِه

سی تو میگُم خو نباشی

خودُم دونُم فِراقِ نازَنینه

بِمیره دُشمَنِت تا زنده باشی

  
           
        بابا طاهر (دو بیتی)  
           
سیما بینا (ترانه)          
           
 

دَرِ خونَت بیایُم دَر زَنُم مَن

هَمه میگن كه دِلبَر خوابِ نازه

صدا بر نازنین دِلبَر زنُم مَن

شَوَم بُلبل به دورِش پَر زنُم مَن

  
    برق سفیدی، ازو چشمایْ سیات دارُم امیدی    
 

به شب نالمُ به شب شبگیر بنالُم

بِنالمُ چون پلنگِ تیر خورده

گَهی از بخت بیتدبیر بنالُم

گَهی از بَختِ بیتدبیرِ بِنالُم

  
    من هَمدِم تو، تو گُلِ نَرگسی من شَبنمِ تو    
 

خودُم سَبزه كه یارُم سبزِه پوشه

دو چشمِش سَنگ و ابرویَش ترازو

خودُم گُل هستم و وِل گُل فروشه

به نِرخ زَعفُرون گُل میفروشه

  
    منِ همدم تو، تو گل نرگسی من شَبنمِ تو    
           
بابا طاهر (دو بیتی)          
           
        گوینده: روشنك  
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           

Back to programme page