یک شاخه گل ۱۷


     
دکلمه: روشنك 
          

 

          
  ساقیِ فرخ رُخِ من جام چو گلنار بده بهرِ من ار مِی ندهی بهرِ دلِ یار بده  
  غم مده و آه مده جز به طَرَب راه مده جام و قدح را بِشِكَن بی حد و بسیار بده    
     

(مولانا، دبوان شمس تبریزی (غزل
دکلمه: روشنك       
  خوشا دردی كه درمانش تو باشی خوشا راهی كه پایانش تو باشی  
  خوشا چشمی كه رخسارِ تو بیند خوشا مُلكی كه سلطانش تو باشی  
  خوشا آن دل كه دلدارش تو گردی خوشا جانی كه جانانش تو باشی  
  همه شادی و عشرت باشد ای دوست در آن خانه كه مهمانش تو باشی  
  چه خوش باشد دل امیدواری كه امیدِ دل و جانش تو باشی  
  گُل و گُلزار خوش آید كسی را كه گُلزار و گُلستانش تو باشی  

    فخرالدین عراقی (غزل)
ترانه: مرضیه      
  من از روزِ ازل دیوانه بودم دیوانهٔ روی تو سرگشته كوی تو   
  سر خوش از بادهٔ مستانه بودم در عشق و مستی افسانه بودم  
  نالان از تو شد چنگ و عود من  تارِ موی تو تار و پود من  
  بی باده مدهوشم، ساغر نوشم زچشمه نوشِ تو          
  مستی دهد ما را، گل رخسار را بهارِ آغوشِ تو  
  چو به ما نگری، غمِ دل ببری كز باده نوشین تری  
  سوزم همچو گل، از سودای دل دل رسوای تو، من رسوای دل  
  گر چه به خاك و خون كشیدی مرا روزی كه دیدی مرا  
  بازا كه در شامِ غمم صبحِ امیدی مرا صبحِ امیدی مرا  
      رهی معیری (ترانه)
دکلمه: روشنك       
  همیشه شاد و همیشه خوش باشید.  
           

Back to programme page