یک شاخه گل ۲۷

ابوطالب كلیم از شعرای قرن دوازدهم است و یكی از سرایندگانی است كه سبك هندی را مانند عُرفی و صائب پیش گرفته بود. كلیم زاده همدان است، ولی چون مدتی در كاشان بسر برده بعضی او را كلیم كاشانی می گویند.

به غربت ماندم مو دل بی قراره - یار

زچشمِ یارِ مو بُر ره گذاره - یار

از شهر ما هر كی از او خبر آره

خدایا گر دهی عمر دوباره - یار

دلم سرگشته یارم دیارِ - یار

از شهر ما هر كی از او خبر آره

مرا خانه میآد نه سبزه زارِ - یار

همه یارون كنارِ هم نشستن - یار

از شهر ما هر كی از او خبر آره

خودم اینجی دلم پیشِ نگارهِ - یار

در این دنیا كسی جز مو نداره چشم انتظاره

به مو بگه یارت یاری نداره چشم انتظاره

می رْم اُنجی كه یارم خانه داره - یار

گُلم مثه خارُم شب زنده داره، چشم انتظاره

به مو بگه یارت یاری نداره، چشم انتظاره

بهار نارنجِ مو پُر برگ و بارِ - یار

دو چشمِ یارِ مو بر رهگذاره چشم انتظاره

به مو بگه یارت یاری نداره چشم انتظاره

بامن آمیزش او الفت موج است و كنار

به تكلم، به خموشی ، به تبسم، به نگاه

دم به دم با من و پیوسته گریزان از من

می توان برد به هر شیوه دل آسان از من

بد نامی حیات دو روزی نبود بیش

یك روز صرفِ بستن دل شد به این و آن

آن هم كلیم با تو بگویم چه سان گذشت

روز دگر به كندن دل زین و آن گذشت

به غربت ماندم مو دل بی قراره - یار

زچشمِ یارِ مو بُر ره گذاره - یار

از شهر ما هر كی از او خبر آره

خدایا گر دهی عمر دوباره - یار

دلم سرگشته یارم دیارِ - یار

از شهر ما هر كی از او خبر آره

مرا خانه میآد نه سبزه زارِ - یار

همه یارون كنارِ هم نشستن - یار

از شهر ما هر كی از او خبر آره

خودم اینجی دلم پیشِ نگارهِ - یار

در این دنیا كسی جز مو نداره چشم انتظاره

به مو بگه یارت یاری نداره چشم انتظاره

می رْم اُنجی كه یارم خانه داره - یار

گُلم مثه خارُم شب زنده داره، چشم انتظاره

به مو بگه یارت یاری نداره، چشم انتظاره

بهار نارنجِ مو پُر برگ و بارِ - یار

دو چشمِ یارِ مو بر رهگذاره چشم انتظاره

به مو بگه یارت یاری نداره چشم انتظاره