یک شاخه گل ۷۱

هر جا سخن از شكر و قند و عسل استی

هر سو كه سرایند حدیث از گل و از مُل

قند لبِ شیرینِ تو ضرب المثل استی

لعل تو و رخسار تو نعم البدل استی

حبیب خراسانی (دو بیتی)

دو بیتی كه شنیدید از سراینده ای است دانشمند كه در بیست و چند سالِ پیش بدرود حیات گفته و از عارفان بنام خراسان است. بیشتر غزلیات او بدون تخلص است و گاهی حبیب تخلص می نموده و بنام حاج میرزا حبیب خراسانی مشهور است.

در كفت دارم دلی خارش بكن زارش بكن

بنده ای بخشیدمت گر نا پسند آید تو را

تا توانی روز و شب پیوسته آزارش بكن

یا بزن ، یا بند كن ، یا بر سر دارش بكن

قوامی (ترانه)

در كفت دارم دلی  دارم دلی خارش بكن زارش بكن

در شكنج طره ی گیسو به زنجیرش ببند

گر نمی باشد سزای بندگی بهر فروش

تا توانی روز و شب پیوسته آزارش بكن زارش بكن

در هوای نرگس جادو گرفتارش بكن

در كف برده فروشان سوی بازارش بكن

روشنك (دکلمه)

وعده وصلش بده اما بكن با او خلاف

هر چه میدانی دروغ و عشوه در كارش بكن

قوامی (ترانه)

بندگی بخشیدمت  گر نا پسند آید ترا

چون ستمكش بندگان نزد ستمگر خواجه گان

یا بزن یا بند كن  یا بر سر دارش بكن

خسته و بشكسته و بی قدر و مقدارش بكن

 پیوسته دلت شاد و لبت خندان باد