یک شاخه گل ۷۲

      
یك شاخه گل برنامه شماره ۷۲        
           
         
دکلمه: روشنك      
 

ناز كن ای كه مرا هست به نازِ تو نیاز

ناز زیبنده خوبانِ جهان است و لیك

لیك زان سان نه كه دل خون كنی ام از سرِ ناز

نه بدان پایه كه آزرده شوند اهلِ نیاز

  
      پرویز ناتل خانلری (دو بیتی)
       
گوینده: روشنك      
  دو بیتی كه در آغاز این برنامه شنیدید از سخنوری است معاصر كه همیشه عاشق ادبیات فارسی بوده و در تحقیق و تتّبع شهرتی به سزا دارد و به نام دكتر خانلری معروف است.  
       
دکلمه: روشنك      
 

هر چه با خود داشتم از من گریزان می رود 

ام و روزن نیز گویی بر گرفت از شوق راه 

باد را اینك سرود از دور می آید به گوش

راحت دل می رود ، دل می رود، جان می رود

گو بر زن می خزد بر خاك و پیچان می رود

زار می خواند درخت كاین می رود، آن می رود

  
      پرویز ناتل خانلری (غزل)
       
ترانه: مرضیه      
  شبی زی میخانه ام بر كش به سان پیمانه ام سركش  
       
    به میخواران مستی ام مگذار    
       
  اگر جویی ساغرِ مستی اگر خواهی مستی و هستی  
       
    به این و آن هستی ام مسپار    
       
  به كس مگو مگو حدیث این سبو تا بنوشندم  تا بنوشندم   
  منم رازِ هستی منم رمزِ مستی اگر خواهی مستی اگر خواهی مستی  
       
    مرا در كش، بِبَر بر كش    
       
  حریفان را مگو هستم مده یك دم تو از دستم  
  به كس مگو مگو حدیث این سبو تا بنوشندم تا بنوشندم  
       
  حریفان را مگو هستم مده یك دم تو از دستم  
       
      منیر طه (ترانه)
       
       
گوینده: روشنک      
  پیوسته دلت شاد و لبت خندان باد .    
       
       
گوینده مرد از رادیو :    
  آنچه شنیدید شاخه گل شماره ۷۲ بود كه با صدای خانم مرضیه تنظیم یافته. آهنگ شور از آقای علی تجویدی. ترانه از منیر طه. گوینده روشنك .  
     
       
       
       


Back to programme page