یک شاخه گل ۱۶۸

      
یک شاخه گل برنامهٔ شمارهٔ ۱۶۸        
           
دکلمه: روشنک        
 

دعوت من بر تو آن شد كی زدت عاشق كنا

دعوت من بر تو آن شد كی زدت عاشق كنا

تا بدانی درد عشق و داغ مهر و غم خوری 

بر یكی سنگین دلی نامهربان چون خویشتن

بر یكی سنگین دلی نامهربان چون خویشتن

تا به هجر اندر بپیچی و بدانی قدر من

  
      رابعهٔ بِنتِ كعب (دو بیتی)
       
       
  دو بیتی كه انشاد شد از نخستین زن شاعری است كه بعد از اسلام نامش در تذكره ها مستور و ملحوظ است اسمش رابعه وبه رابعهٔ بِنتِ كعب و یا رابعهٔ غذداری معروف است رابعهٔ بنت كعب از مردمان بلخ و معاصر سامانیان است و بطوری كه مشهور است شیفتهٔ غلام برادر خود گردید و بر سر این عشق كشته شد  
       
       
 

عشق او باز اندر آوردم به بند

عشق دریایی كرانه ناپدید

توسنی كردم ندانستم همی

كوششِ بسیار نامد سودمند

كی توان كردن شنا ای هوشمند

كز كشیدن تنگ تر گردد كمند

  
      رابعهٔ بِنتِ كعب (غزل)
       
ترانه: مرضیه      
 

گریم دور از رویت های های

گریم دور از رویت های های

رزم چون گیسویت وای وای

رزم چون گیسویت وای وای

  
       
  مدهوشم از غم سر مستم بی می  میسوزم چون گل مینالم چون نی  
           
  هر كجا روم     تویی تویی در برابرم آرزوی من بیا بیا یك شب از درم  
       
  خون دل نوشم چون دریا جوشم در هوای تو  در شعرم پنهان در اشكم پیدا جلوه های تو  
       
  دارم از دل با آن لب پیغامی لطفی قهری كامی یا دشنامی  
       
 

گر او روزی با من همرهی كند

گریم دور از رویت های های 

كان لب یكشب گرمی با رهی كند

لرزم چون گیسویت وای وای

  
      رهی معیری (ترانه)
       
       
  پیوسته دلت شاد و لبت خندان باد    
       
       
       
       
       

Back to programme page