برگ سبز ۴۰

چشم بگشا كه جلوهٔ دلدار

این تماشا چو بنگری گویی

به تجلی است از در و دیوار

لیس فی‌الدار غیرهٔ دیّار

آشكارا نهان كنم تا چند

گر چه من دور مانده‌ام ز برت 

دوست می‌دارمت به بانگ بلند

با خیال تو كرده‌ام پیوند

گر زحال دل خبر داری بگو

مرگ را دانم ولی تا كوی دوست

ور نشانی مختصر داری بگو

راه اگر نزدیك‌تر داری بگو

گر زحال دل خبر داری بگو

مرگ را دانم ولی تا كوی دوست

ور نشانی مختصر داری بگو

راه اگر نزدیك‌تر داری بگو

آتش عشق است كاندر نی فتاد 

نی حدیث راه پُر خون می‌كند 

همچو نی زهری و تریاقی كه دید  

با لب دمساز خود گر جفتمی 

گر نبودی نالهٔ نی راهبر 

جوشش عشق است كاندر می فتاد

قصه‌های عشق مجنون می‌كند

همچو نی دمساز و مشتاقی كه دید

همچو نی من گفتنی‌ها گفتمی

نی جهان را پُر نكردی از شكر

آتش است این بانگ نای و نیست باد 

آتش عشق است كاندر نی فتاد

هر كه این آتش ندارد نیست باد

جوشش عشق است كاندر می فتاد

آشكارا نهان كنم تا چند

گر چه من دور مانده‌ام ز برت 

آن‌چنان در دلی كه پنداری

دوست می‌دارمت به بانگ بلند

با خیال تو كرده‌ام پیوند

ناظرم در تو دائم ای دلبند