گلهای رنگارنگ ب۳۷۰

      
دکلمه: آذر پژوهش        
 

هلال   ماه   چو   بر  آسمان  هویدا  شد       

اگر به هر دو جهان یك نفس زنم با دوست      

خوش است بادۀ رنگین و صحبت جانان         

كلید میكده گم گشته بود و پیدا شد

مرا ز هر دو جهان حاصل آن نفس باشد

مدام "حافظ" مسكین در این هوس باشد

  
      حافظ (غزل)
       
     
  مصلحت دید من آنست كه یاران همه كار  
    بگذارند    و   خم   طُرّۀ    یاری     گیرند  
       
  رقص بر شعر تر و ناله نی خوش باشد  
    خاصه رقصی كه در آن دست نگاری گیرند  
      حافظ (غزل)
       
       
  هر وقت خوش كه دست دهد مغتنم شمار    
    كس را وقوف نیست كه انجام كار چیست  
       
  پیوند عمر بسته به مویی است زینهار  
    غم خوار خویش  باش غم روزگار چیست  
      حافظ (غزل)
       
     
آواز: قوامی    
  فكر بلبل همه آنست كه گل شد یارش     
    كس را وقوف نیست كه انجام كار چیست  
       
  پیوند عمر بسته به مویی است زینهار      
    غم خوار خویش  باش غم روزگار چیست  
      حافظ (غزل)
       
آواز : قوامی    
  فكر بلبل همه آنست كه گل شد یارش     
    گل در اندیشه كه چون عشوه كند در كارش  
       
  دلربایی همه آن نیست كه عاشق بكشند     
    خواجه آنست كه باشد غم خدمتكارش  
       
  بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود    
    این همه قول و غزل تعبیه در منقارش  
       
  آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست  
    هركجا هست خدایا به سلامت دارش  
       
   اگر از وسوسۀ نفس و هوا دور شوی     
    بی شك این ره ببری در حرم بیدارش  
      حافظ (غزل)
       
دکلمه: آذر پژوهش     
  با وجود قد و بالای تو كوته نظری است    
    در گلستان شدن و سرو خرامان دیدن  
       
  "سعدیا" محنت بیهوده مخور دانی چیست     
    چارۀ كار تو جان دادن و جانان دیدن  
      سعدی (غزل)
       
ترانه : پوران     
  من ندانستم از اول كه تو بی مهر و وفایی      
    عهد  نابستن  از آن به  كه ببندی و نپایی   
       
  مردمان منع كنندم كه چرا دل به تو دادم   
    باید اول به تو گفتن كه چنین خوب چرایی   
       
  حلقه بر در نتوانم زدن از بیم رقیبان    
    این  توانم   كه   بیایم   به  محلت به گدایی    
       
  گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم    
    چه بگویم كه غم از دل برود چون تو بیایی  
       
  ای كه گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه   
    ما كجاییم و در این بحر تفكر تو كجایی  
      سعدی (غزل)
       
       
  گل   آمد  و   صفای    بهار   آورد    
    ساقی  بیا كه مستی به  بار آورد  
       
  خوش تر ز می كه در روزگار آورد    
    مستی  را  ببین  جوان جهان  را  
       
  دل   برده ام    ز    دست    دلارامی   
    دیوانه  دل  ندید از جهان  كامی  
       
  ساقی    بیا    كه   با  آتشین  جامی   
    روشن   كنی   دل  عاشقان   را  
      (شاعر ناشناس)
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       


Back to programme page