گلهای رنگارنگ ب۴۹۲

خوشا مهتاب را در آب دیدن             

به آرامی به بالینت نشستن                

تو را در پرتو مهتاب دیدن

به بیداری تورا در خواب دیدن

ای دل درون سینۀ سوزان چه می كنی        

آه ای غزال وحشی دیر آشنای من

در شعله های عشق فروزان چه می كنی

با آشنای بی سر و سامان چه می كنی

ما هم شكسته خاطر و دیوانه بوده ایم    

ما هم به روزگار جوانی به شور عشق  

ای عاقلان به لذت دیوانگی قسم

ما هم شكسته خاطر و دیوانه بوده ایم     

ما هم اسیر طُرّۀ جانانه بوده ایم

عبرت فزای مردم فرزانه بوده ایم

ما نیز دل شكسته و دیوانه بوده ایم

ما هم اسیر طُرّۀ جانانه بوده ایم

كی گفتمت از كوی من با دیدۀ گریان برو                    

هرگز مپرس از راز من زین ره مشو دم سازمن            

چون گل به بزم عاشقان خندان بیا خندان برو

گر مهربان خواهی مرا حیران بیا حیران برو

در پای عشقم جان بده جان چیست بیش از آن بده           

گر بندۀ فرمان بری از جان پی فرمان برو

امشب چو شمع روشنم سر می كشد جان از تنم                 

امشب سرا پا مستی ام جام شراب هستی ام                  

بنگر كه نور حقّ شدم زیبایی مطلق شدم                      

جان برون از تن منم خاموش بیا سوزان برو

سركش مرو از كوی من افتان برو خیزان برو

در چهرۀ جانان نگر با جلوۀ جانان برو