گلهای رنگارنگ ب۵۲۹

به ناله صبحدمم بلبلِ خوش الحان گفت  

به گوش جان دلم این نكته دوش پنهان گفت

كه از جفای گل آن می كشم كه نتوان گفت

غمی است عشق كه نتوان شنید و نتوان گفت

ای فلك بی آشیان تنهای تنها مانده ام دیگر چه خواهی

خسته و بی هم زبان در سیل غم ها مانده ام دیگر چه خواهی

در سكوت شب تنها پناه من باشد دل دیوانه

ایمن اسیر دل این دل به دام من در گوشه میخانه ای

از دل من جدا غم نشد یك زمان 

ای فلك آتش به جانم بر دل نامهربانم

چشم گریان مرا هر شب تماشا می كنی

عمری بلای من بندی به پای من هستی شده 

هر شبی تا سحر با دلم هم زبان

زیر و رو گردی الهی از دلم دیگر چه خواهی

هركجا پنهان شوم بازم تو پیدام می كنی

هرچه می خواهی بكن با دل دیوانه ام ای فلك

گر نمی دانی بدان ساكن میخانه ام ای فلك

ای فلك بی آشیان تنهای تنها مانده ام دیگر چه خواهی

جگر خراش از آن شد صفیر مرغ اسیر 

كسی كه سر زد از او راز عشق فرقی نیست 

كه هرچه گفت ز محرومی گلستان گفت

گر آشكار نگفت این حدیث پنهان گفت

دل ز شوق گریه ای مستانه می سوزد مرا  

آتش دوزخ نسوزاند دل بی درد را

عاقلان را مرگ مجنون بی تفاوت بود لیك

خار خشكم شاخ بی برگم نمی دانم ولی 

عاقلان دستی كه این دیوانه می سوزد مرا*

ساقی مجلس به یك پیمانه می سوزد مرا

قصه گو با نقل آن افسانه می سوزد مرا

خویش می سوزد مرا بیگانه می سوزد مرا*

نگذاشت كه بر روی تو افتد نظر ما

احوال دل سوخته دل سوخته داند  

دیدی كه چه ها كرد به ما چشم تر ما

از شمع بپرسید ز سوز جگر ما

وقتی دل سودایی می رفت به بستان ها

گه نعره زدی بلبل گه جامه دریدی گل 

عیش و طرب آورده بر لاله و ریحان ها

با یاد تو افتادم از یاد برفت آن ها

دوش من مستانه خوابی دیده ام

عكس روی آفتاب چرخ را

در دل شب آفتابی دیده ام

دوش در جام شرابی دیده ام

بی تو ای روشنگر شب های من

در دلم وحشت بیگانگی

مخمل سرخ شفق رنگ تو داشت

بی تو بودم لیك اكنون با توام

بوسه می زد ناله بر لب های من

خنده می زد نالۀ دیوانگی

پرده های ساز آهنگ تو داشت

خود نمی دانم كه این من یا توام

زانكه می فرمود جور بی حساب

دفتری كردم حسن و عشق را

باز لطف بی حسابی دیده ام

من از آن دفتر كتابی دیده ام

ای فلك بی آشیان تنهای تنها مانده ام دیگر چه خواهی

خسته و بی هم زبان در سیل غم ها مانده ام دیگر چه خواهی

در سكوت شب تنها پناه من باشد دل دیوانه

ایمن اسیر دل این دل به دام من در گوشه میخانه ای

از دل من جدا غم نشد یك زمان

ای فلك آتش به جانم بر دل نامهربانم

چشم گریان مرا هر شب تماشا می كنی

عمری بلای من بندی به پای من هستی شده 

هر شبی تا سحر با دلم هم زبان

زیر و رو گردی الهی از دلم دیگر چه خواهی

هركجا پنهان شوم بازم تو پیدا می كنی

هرچه می خواهی بكن با دل دیوانه ام ای فلك

گر نمی دانی بدان ساكن میخانه ام ای فلك

ای فلك بی آشیان تنهای تنها مانده ام دیگر چه خواهی