برگ سبز ۷

           
آواز: ذبیحی
        
  گفتم که به جام توست خون دل ناچیزم                     
    گفتا که بود خون‌ها در ساغر لبریزم 
       
  گفتم به جهان صد شور انگیخته‌ای از لب         
    گفتا پس از این بینی شوری که برانگیزم 
       
  گفتم چه قیامت‌هاست ای پرده‌نشین از تو  
    گفتا که قیامت بین آن لحظه که برخیزم 
       
  گفتم به گرفتاری جویم ز که دلداری                   
    گفتا دل اگر داری از زلف دلاویزم 
       
  گشتند به غمخواری در ناله و در زاری                 
    مرغان شباهنگم مستان سحرخیزم 
       صفیعلی شاه (غزل)
         




 

Back to programme page