برگ سبز ۱۳۲

      
گوینده: روشنک        
 

چشم بگشا که جلوه دلدار

این تماشا چوبنگری گویی

به تجلی است از درودیوار

لیس فی الدارغیره دیار  

  
      منسوب به عطار (قصیده)
گوینده: روشنك      
 

تا گوشه چشمی به من آن سیمتن اندخت

سوی كه روم من كه دلم سوی تو باشد

صد بار اگر از جور توام خون رود از دل  

خوبان جهان همه از چشم من اندخت

روی كه ببینم كه به از روی تو باشد

از در چو در آیی همه بیرون رود از دل

  
      اهلی شیرازی (مثنوی)
       
آواز: قوامی      
 

من ندانم ز چه دستم، ز چه مستم، ز كجایم  

كیستم سایة لرزندة ابهام وجودی    

ورقی چند ز ناخوانده كتاب غم عشقم 

همة بود و نبودم به چه ماند به حبابی  

بی‌دلی بی‌خبری سوخته جانم ای عشق 

چیست افسانة هستی  كه منش قصه سرایم

كه در آیینة تصویر جهان هست نمایم

كه كند كودك تدبیر ز شیرازه جدایم

كه بر این صفحة جاوید دمی بیش نپایم

كه تویی قبلة آمال و تویی بار خدایم

  
      مریم اشرفی (غزل)
       
گوینده: روشنك      
  زیبد كه ز درگاهت نومید نگردد باز   ن‌كس كه به امیدی بر خاك درت افتد  
      عراقی (غزل)
       
گوینده: روشنك      
  این هم برگ سبزی بود تحفة درویش، علی نگه‌دار شما.  
       

Back to programme page