برگ سبز ۵۹

چشم بگشا که جلوه دلدار

این تماشاچوبنگری گویی

به تجلی است از درو دیوار

لیس فی الدار غیره دیّار

تا درطلب وصال جانانه شدیم

اوعلم نمی شنید لب بربستیم 

اول قدم ازوجود بیگانه شدیم

اوعقل نمی خرید دیوانه شدیم

ابو سعید ابی الخیر (رباعی)

امشب ای ماه به دَرد دل من تسکینی 

من مگر طالع خود در تو توانم دیدن  

آخرای ماه توهمدَرد من مسکینی

که تو هم آینه بخت غبار آگینی

شهریار(غزل)

آنی تو که ازنام تومی بارد عشق  

عاشق شود آن کس که به کویت گذرد

وزنامه پیغام تومی بارد عشق

گویی ز دروبام تومی بارد عشق

دلم دیوانه شد دیوانه شد دیوانه دیوانه  

جنونی دارم ازحِرمان که با زنجیرنایم باز

دراین صحرای بی حاصل دراین دریای بی ساحل

دگرازخویشِتن بیگانه ام بیگانه بیگانه

اگرامشب گذارندم روم میخانه میخانه

دل از جان آمد از بس گفتا دل جانانه جانانه

درسینه نهان توبودی من غافل 

عُمری زجهان تورانشان می جُستم

دردیده عیان توبودی من غافل

خود جمله جهان توبوده ای من غافل

به مویی بسته صبرم نغمه تاراست پنداری 

به نوعی طعن مردم را هدف گشتم که دامانم

دلم ازهیچ می رنجد دل یارست پنداری

زسنگ کودکان دامان کُهسارست پنداری