یک شاخه گل ۲۳۱

      
یک شاخه گل برنامهٔ شمارهٔ ۲۳۱        
         
دکلمه: آذر پژوهش
        
 

بر زمین کوی جانان نقش پای تازه ای است 

عارض است آن یاسمن یا آیت رحمت بود  

گوئی آن نا آشنا را آشنای تازه ای است

قامت است آن یا قیامت یا بلای تازه ای است

  
      صباحی بیدگلی (دو بیتی)
       
  دو بیتی که شنیدید از سراینده ای است مشهور که با آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی در نهضت باز گشت به سبک عراقی و شیوهٔ متقدمین سهم بسزائی دارد دوستی وی با آذر بیگدلی موجب شد که مؤلف تذکرهٔ آتشکده با بیانی مسجّع چنین وصفش کند صباحی جوانی است فرشته سیرت آدمی وش و همزبانی صحبتش دلنواز و دلکش رفیقی شفیق و صدیقی خلیق طبعش سلیم و نامش سلیمان با نهایت شکستگی درست پیمان از صباحی بیدگلی که از سرایندگان بنام قرن دوازدهم و سیزدهم است قصائد و غزلیات نغز باقی است که مبیّن مراتب سخندانی و فضل اوست.
  
       
 

نالم همه دم که همدمی نیست مرا 

گویم غم خویش با که غیر از دلِ خویش 

غیر از غم بی کسی غمی نیست مرا

چون جز دلِ خویش محرمی نیست مرا

  
      صباحی بیدگلی (دو بیتی)
       
ترانه: پوران      
 

گِردِ کویت منِ دیوانه  

 هر شب سوزم چنان پروانه  
       
 

کارم هر شب ازین

ای از من بیگانه 

بیا زدستِ غم برهانم

این نخوت کم کن 

میخانه به آن میخانه 

بیا بیا که بنگری این سوزِ جانم

شد تو سایبانم

که می گریزم زناز خوبان  

در سر دارم از این پیمانه به آن پیمانه

زد آتش قلبِ آشیانم

شد عشقم افسانه

از بسکه دیدم هجران
       
  ای ماه بی مهر من خدا را روشن کن یک شب تو بزم ما را  
       
 

شد عشقم افسانه 

گِردِ کویت منِ دیوانه

کارم هر شب ازین میخانه  

ای از من بیگانه

هر شب سوزم چنان پروانه

به آن میخانه در سر دارم از این پیمانه به آن پیمانه

  
      معینی کرمانشاهی (ترانه)
       
       
       
  پیوسته دلت شاد و لبت خندان باد    
       
       
       
       


Back to programme page