یک شاخه گل ۳۳۲

      
دکلمه: نام گوینده        
 

گفتی بگوی عاشق و بیمار کیستی           

گفتی بگوی عاشق و بیمار کیستی            

هر شب من و خیال تو و کنج محنتی        

تا چند گِردِ کوی تو گردم دمی بپرس           

جامی مدار چشم رهایی زدام عشق             

من عاشق توام تو بگو یار کیستی

من عاشق توام تو بگو یار کیستی

تو با که ای و مونس و غمخوار کیستی

کاین جا چه می کنی و طلبکار کیستی

اندیشه کن ببین که گرفتار کیستی

  
      جامی (غزل)
       
  به یقین از بیت مقطع دریافته اید که تخلص سراینده چیست جامی جامی مدار چشم رهایی زدام عشق عبدالرحمن جامی زادهٔ خراسان از شعرای نامدار ایران است و چنانکه ادوارد براون خاور شناس ایران دوست انگیسی در باره اش می نویسد جامی شاعری بزرگ محققی بزرگ و عارفی بزرگ بوده است جامی شاعر و محقق و عارف بزرگ قرن نهم و صاحب اثر معروف مثنوی هفت اورنگ از احترام و بزرگداشت سلطان حسین میرزا بای قرا پادشاه وقت و وزیر لایق و با تدبیر وی امیر علی شیرنوایی برخوردار بوده است تا بدانجا که در مراسم گشایش مدرسه ای در هرات جای جامی را بر تخت پهلوی سلطان قرار داده بودند و او از فرط انکسار در مقابل تخت سلطان نزدیک آستانهٔ در روی زمین نشست.  
       
  من نه تنها خواهم این خوبان شهر آشوب را               کیست در شهر آن که خواهان نیست روی خوب را  
      جامی (غزل)
       
  من و خیال تو شبها و کنج خانهٔ خویش                سرود بیخودی و آه عاشقانهٔ خویش  
      جامی (غزل)
آواز: قوامی    
 

گفتی بگوی عاشق و بیمار کیستی             

هر شب من و خیال تو و کنج محنتی             

تا چند گِردِ کوی تو گردم دمی بپرس             

جامی مدار چشم رهایی زدام عشق           

من عاشق توام تو بگو یار کیستی

تو با که ای و مونس و غمخوار کیستی

کاین جا چه می کنی و طلبکار کیستی

اندیشه کن ببین که گرفتار کیستی

  
      جامی (غزل)
       
دکلمه: آذر پژوهش    
  بودم آن روز درین میکده از دُردکشان           که نه از تاک نشان بود و نه از تاکنشان  
      جامی (غزل)
       
       
       
       
       

 


Back to programme page