یک شاخه گل ۳۳۵

      
دکلمه: نام گوینده        
  یک شاخه گل دماغ پرور از خرمن صد گیاه بهتر  
       
دکلمه: آذر پژوهش     
 

خوشا وقت سحر آواز بلبل            

نوای چنگ و بانگ عاشقان است        

خوشا بر شاخ گل پرواز بلبل

به هر شام و سحر دمساز بلبل

  
      کمال الدین اسماعیل اصفهانی (دو بیتی)
       
 

زهی نقش رُخَت بر گلشن گل            

به ناز و نالهٔ ما هر دو ماند             

گرفته سنبل از پیرامن گل

خروش بلبل و خندیدن گل

  
      کمال الدین اسماعیل اصفهانی (دو بیتی)
       
  گر بر کنم دل از تو و بردارم از تو مهر             آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم  
      (کمال الدین اسماعیل اصفهانی)
       
  ابیات شیوا و لطیفی که شنیدید از کمال الدین اسماعیل اصفهانی سخنسرای بزرگ قرن هفتم هجری است تذکره نویسان و صاحبنظران وی را خلاق المعانی لقب داده اند کمال الدین در قصیده سرایی شیوه ای خاص دارد و اهمیت او بیشتر در ابداع معانی تازه و مضامینی جدید است اکثر قصاید کمال دارای التزامات دشوار و ردیف های مشکل است و پس از وی عده ای از شاعران و نغمه پردازان از شیوهٔ او پیروی نموده اند کمال الدین در سال ۶۳۵ هجری در شهر اصفهان به دست یکی از سربازان مغول به هلاکت رسید  
       
       
 

از چشم نیم خواب تو امروز روشن است               

در چرخ می رسید خروش دل از فراق                

آن گریه ها که من زغمت دوش کرده ام

او را به وعده های تو خاموش کرده ام

  
      کمال الدین اسماعیل اصفهانی (غزل)
       
آواز: گلپایگانی    
 

زان شب که با تو درد در آغوش کرده ام               

از چشم نیم خواب تو امروز روشن است                 

در چرخ می رسید خروش دل از فراق              

یکباره ترک صبر و دل و هوش کرده ام

آن ناله ها که من زغمت دوش کرده ام

او را به وعده های تو خاموش کرده ام

  
      کمال الدین اسماعیل اصفهانی (غزل)
       
دکلمه: آذر پژوهش     
 

گلها ست که چون رُخَش نکو باشد و نیست                

صد روی فراهم آورد هر سالی                         

چون دلبر من به رنگ و بو باشد و نیست

باشد که یکی چو روی او باشد و نیست

  
      کمال الدین اسماعیل اصفهانی (دو بیتی)
       
       
       
       
       
       
       

 


Back to programme page