یک شاخه گل ۴۰۶

یا آن دل گمگشته به من باز رسانید

یا جان بستانید زمن دیر مپایید

یا جان زتن رفته به تن باز رسانید

یا یار مرا زود به من باز رسانید

بی یار نخواهم كه ببینم وطنش را

بی سرو قدش آب ندارد چمن جان

آن راحت جان را به وطن باز رسانید

آن سرو روان را به چمن باز رسانید

گفته ای: بر سر آنم كه بگیرم دستت

گر بدانم كه تو بر من گذری خواهی كرد

نقد را باش كه من می روم از دست امروز

بر سر راه تو چون حاک شوم پست امروز

درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورش

بهشتی را كه می گویند باور می كنم اما

كه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش

دلم باور نمی دارد كزو بهتر بود حورش

وه كه امروز چه آشفته و بی خویشتنم

خلق گویند برو توبه كن از شیوۀ عشق 

دشمنم باد بدین شیوه كه امروز منم

می كنم توبه ولی بار دگر می شكنم

ما زنده به عشقیم فنا را نشناسیم

بی پرده فتادیم در آغوش تو ای گل  

هر كس به دری جبهۀ تسلیم نهادست

شایستۀ دردیم دوا را نشناسیم

چون شبنم پاكیم حیا را نشناسیم

ما جز سر تسلیم و رضا را نشناسیم

یا آن دل گمگشته به من باز رسانید

یا جان بستانید زمن دیر مپایید

یا جان زتن رفته به تن باز رسانید

یا یار مرا زود به من باز رسانید

درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورش

بهشتی را كه می گویند باور می كنم اما

كه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش

دلم باور نمی دارد كزو بهتر بود حورش