یک شاخه گل ۴۲۵

حور فردوس برین با همه آراستگی

نازنینا به گل و سنبل و سرو و مه و مهر

سال ها رفت كه مشتاق تماشاست ترا

 ناز كن ناز كه دست از همه بالاست تر

ای ساقی بادهمحبت جامی

تا كی هدف تیر تغافل باشم  ؟

ای  قاصد غمزهبتان  پیغامی

قهری ، لطفی ، تبسمی ، دشنامی

ندارد بزم گردون گرمی كاشانهما را 

به چشم یار می بینم نشان از فتنه گردون

كه دست غم بر افروزد چراغ خانهما را

 ز دشمن در امان دارد خدا جانانهما را

با من سخن از تو مرد و زن می گفتند 

باور ز کسم نبود این گفته دریغ

از عهد شكستنت سخن می گفتند

دیدم تو همانی كه به من می گفتند

مشنو ای دوست كه غیر از تو مرا یاری هست 

به كمند سر زلفت نه من افتادم و بس

صبر بر جور رقیبت چه كنم گر نكنم ؟ 

من چه در پای تو ریزم كه سزای تو بود ؟

همه را هست همین داغ محبت كه مراست 

یا شب و روز بجز فكر توام كاری هست

كه به هر حلقهزلف تو گرفتاری هست

همه دانند كه در صحبت گل خاری هست

سر و جان را نتوان گفت كه مقداری هست

نه كه من مستم و در خیل تو هشیاری هست

ای ساقی بادهمحبت جامی 

تا كی هدف تیر تغافل باشم؟

ای قاصد غمزهبتان پیغامی

قهری ، لطفی ، تبسمی ، دشنامی