یک شاخه گل ۴۶۲

عاشق ار بر رخ معشوق نگاهی بكند

من به عاشق نه همین رخصت دیدار دهم

آنكه آرایش این باغ از او بود اكنون

نه چنان است گمانم كه گناهی بكند

بوسه را نیز دهم اذن كه گاهی بكند

نگذارند كه از دور نگاهی بكند

ای كاش شب تیرۀ ما را سحری بود

یك دیده به روی تو گشادیم و، ببستیم 

از بیم ملامت رهم از میكده بسته است

تا در سحری نالۀ ما را اثری بود

چشم از دو جهان، وه چه مبارك نظری بود

از خانۀ ما كاش به میخانه دری بود

آذر پژوهش(دكلمه)

می خواستم آنكه چشم مستش بوسم

اما چه كنم كه آن زسر تا پا حُسن

هر عضو پسندیده كه هستش بوسم

راضی نشد از ناز كه دستش بوسم

در شام تیره  ای مه تابان خوش آمدی

ای پرتوِ امید به ظلمت سرای غم

ای طالع رمیده چه خوش رام گشته‌ای  

تا جان بر لب آمده در پا نشانمت

ای صبح وصل در شب هجران خوش آمدی

با شادی و نشاط فراوان خوش آمدی

ای عمر رفته خرم و خندان خوش آمدی

ای دلبر عزیزتر از جان خوش آمدی

ای كاش شب تیرۀ ما را سحری بود

یك دیده به روی تو گشادیم و، ببستیم 

تا در سحری نالۀ ما را اثری بود

چشم از دو جهان، وه چه مبارك نظری بود

از خانۀ ما كاش به میخانه دری بود